Minęły 2 miesiące. Rany już się zagoiły. Znowu zamieszkałam z Harry'm. Było lepiej, nastał październik, i wszystkie stare sprawy zostały wytłumaczone. Tym razem mogłam już powiedzieć, że jest już na prawdę dobrze. Siedziałam sama na tarasie wpatrywałam się w niebo, lecz co chwile męczyła mnie moja ręka. Była na prawdę nie do zniesienia. Lecz nie chciałam się tym przejmować, a do tego w tym momencie przyszła Katherine.
-No hej laska! może mały shopping? - Katherine zrobiła milusią minkę, więc postanowiłam umilić jej, a nawet sobie dzień. Kiedy wróciłyśmy, było już późno. Poszłam do pokoju i zobaczyłam Harr'ego który spał w garniturze.
-Harry? - powiedziałam i szturchnęłam loczka.
-No? wreszcie jesteś! czekałem na ciebie cały dzień! nie odbierałaś telefonu!-Harry był nieco zdruzgotany.
-Widzisz, byłam na zakupach, i straciłam poczucie czasu.
-Dobra, nie tłumacz się, zapraszam cię na premierę!- Byłam zdziwiona, szybko się zgodziłam, kiedy spojrzałam na rękę. Pomyślałam że nie pójdę do premierę, z czymś takim zamiast palców. Ubrałam więc zwiewną długą suknię po kostki, w kolorze beżu, do tego jeans'ową koszulę, i buty na koturnach, z oplatanymi jeans'owymi paskami. Harry spojrzał na mnie, podszedł, i zdjął ze mnie koszulę.
-Kochanie, pokaż dekolt.- Harry spojrzał łobuziarsko, po czym złapałam za koszulę i wsiedliśmy do limuzyny, gdzie czekali już na nas chłopcy, razem z Eleanor, i Katherine. Kiedy byliśmy już na miejscu, wyszło na to że ja wysiadam pierwsza. Więc lekko wychyliłam się by wysiąść z długiego auta, kiedy zupelnie nie chcący wypięłam się pupą w stronę Harr'ego, który korzystając z okazji, złapał mnie za nią, a ja zrobiłam prze komiczną minę, po czym razem z Harry'm zrobiliśmy (jak przystało na prawdziwe gwiazdy) wielkie wrażenie. Wyglądało to tak że, jak torpeda wylecieliśmy z auta, po czym przebiegliśmy kawałek czerwonego dywanu nie móc się zatrzymać, a na koniec stanęliśmy, jak by nic się nie stało. Ludzie podczas całej akcji, stali nieruchomo i pewnie zastanawiali się, czy zaliczymy glebę czy nie. Kiedy już wszyscy stanęliśmy, koło siebie, ja mając koszulę w prawej ręce, zgarnęłam grzywkę lewą, po czym szybko, złapałam Harr'ego w pasie żeby nikt jej nie zauważył. Było mi strasznie głupio, ale kiedy zerknęłam na obcisłą sukienkę Katherine, przez którą było widać, że jest w ciąży, szybko do niej podeszłam, i szepnęłam, do ucha żeby zakryła brzuch, ale ona powiedziała że to już nie potrzebne. Byłam zdziwiona, ale kiedy podeszli do nas reporterzy, i zapytali, dlaczego Katherine ma większy brzuch, Niall prosto z mostu powiedział że będzie ojcem, po czym przyjął dumna postawę.
-----------------------------------------------------------------------------------
Brak komentarzy, brak weny ;c
My love story with Harry ♥
Blog o Darcy, I jej przygodach z One Direction .! ♥
sobota, 2 lutego 2013
wtorek, 29 stycznia 2013
18 Rozdział .
Rano, kiedy spojrzałam na podłogę Harry leżał na niej skulony. Po jego ciele było widać że jest strasznie zmarznięty, dotknęłam jego ramienia i już wiedziałam że się nie myliłam.
-Harry..-Szarpnęłam go lekko za ramię żeby wstał i położył się koło mnie.
-Co się stało? coś cię boli? mam zawołać lekarza?-zapytał nerwowo Harry.
-Nie, kładź się koło mnie, jesteś zmarznięty..-Harry chwilę się na mnie popatrzył, zobaczyłam na jego twarzy lekki uśmiech kiedy dosiadł się do mnie przytulił się lekko, i razem zasnęliśmy mimo wczesnej pory. Kiedy się obudziłam była koło nas mama Harre'go, Anne.
-Już wszystko w porządku?-spytała z troskliwym uśmiechem na twarzy.
-Taak, mam nadzieje że już tak, teraz tylko muszę wyzdrowieć.. z palcami i tak już nic nie zrobię.. ale to wszystko moja wina..- Anne podeszła bliżej i złapała mnie za rękę, szepcząc mi do ucha.
-Wiesz, Harry zawsze był rozpieszczony, nie zdaje sobie sprawy z naturalnych błędów. Dlatego nie byłam zdziwiona jak tak szybko cię poślubił. Pewnie bał się że cie straci.- w tedy mama mówiła już normalnym głosem.
-No nic.. nie będę cie już dobijać, śpi jesteś pewnie wyczerpana.-W tedy Anne wyszła a ja poczułam pustkę. Harry jeszcze nigdy nie wydawał mi się aż taki, taki obcy .. nawet kiedy widziałam go w telewizji serce mi się radowało. A teraz .. teraz miałam ochotę zasnąć i się nie obudzić, czułam że nie mam już nic, 3/4 mnie właśnie stało się czymś mniej więcej obojętnym, nie wierzyłam że coś jeszcze nas uratuje. Nagle zobaczyłam że Harry się budzi. Odwrócił się w moją stronę, i popatrzył z zadziornym uśmieszkiem, jakby nigdy nic się nie stało.
-Dobrze się spało?- spytał.
-Nie.-odpowiedziałam, kiedy miałam sie już odwracać, ale Harry mnie pocałował. Niczego bardziej nie pragnęłam poczułam jak powoli te 3/4 wypełnia się i zostają już tylko 2/4. Patrzył się na mnie tak jeszcze chwilę po czym wtulił się we mnie i szepnął mi do ucha.
-Zobaczysz skarbie jeszcze wszystko się ułoży, zobaczysz..-Nie mogłam w to uwierzyć. Jego słowa były niewiarygodne..
-Ja przysięgam, naprawdę! nie przejmuj się, to wszystko się wyleczy, będziesz mimo wszystko dla mnie najpiękniejszą kobietą na świecie..-Harry już płakał, czułam że jednak się tym przejął.. Nie czułam już żadnych ułamków, czułam jego serce wtulone do mojego, biło niewyobrażalnie mocno, ahh.. to było trudne.
--------------------------------------------------------------------------------------------
Dawnoooo! nie pisałam zastanawiałam się nad sensem, no ale cóż tadaam !
KOMENTOWAĆ !
-Harry..-Szarpnęłam go lekko za ramię żeby wstał i położył się koło mnie.
-Co się stało? coś cię boli? mam zawołać lekarza?-zapytał nerwowo Harry.
-Nie, kładź się koło mnie, jesteś zmarznięty..-Harry chwilę się na mnie popatrzył, zobaczyłam na jego twarzy lekki uśmiech kiedy dosiadł się do mnie przytulił się lekko, i razem zasnęliśmy mimo wczesnej pory. Kiedy się obudziłam była koło nas mama Harre'go, Anne.
-Już wszystko w porządku?-spytała z troskliwym uśmiechem na twarzy.
-Taak, mam nadzieje że już tak, teraz tylko muszę wyzdrowieć.. z palcami i tak już nic nie zrobię.. ale to wszystko moja wina..- Anne podeszła bliżej i złapała mnie za rękę, szepcząc mi do ucha.
-Wiesz, Harry zawsze był rozpieszczony, nie zdaje sobie sprawy z naturalnych błędów. Dlatego nie byłam zdziwiona jak tak szybko cię poślubił. Pewnie bał się że cie straci.- w tedy mama mówiła już normalnym głosem.
-No nic.. nie będę cie już dobijać, śpi jesteś pewnie wyczerpana.-W tedy Anne wyszła a ja poczułam pustkę. Harry jeszcze nigdy nie wydawał mi się aż taki, taki obcy .. nawet kiedy widziałam go w telewizji serce mi się radowało. A teraz .. teraz miałam ochotę zasnąć i się nie obudzić, czułam że nie mam już nic, 3/4 mnie właśnie stało się czymś mniej więcej obojętnym, nie wierzyłam że coś jeszcze nas uratuje. Nagle zobaczyłam że Harry się budzi. Odwrócił się w moją stronę, i popatrzył z zadziornym uśmieszkiem, jakby nigdy nic się nie stało.
-Dobrze się spało?- spytał.
-Nie.-odpowiedziałam, kiedy miałam sie już odwracać, ale Harry mnie pocałował. Niczego bardziej nie pragnęłam poczułam jak powoli te 3/4 wypełnia się i zostają już tylko 2/4. Patrzył się na mnie tak jeszcze chwilę po czym wtulił się we mnie i szepnął mi do ucha.
-Zobaczysz skarbie jeszcze wszystko się ułoży, zobaczysz..-Nie mogłam w to uwierzyć. Jego słowa były niewiarygodne..
-Ja przysięgam, naprawdę! nie przejmuj się, to wszystko się wyleczy, będziesz mimo wszystko dla mnie najpiękniejszą kobietą na świecie..-Harry już płakał, czułam że jednak się tym przejął.. Nie czułam już żadnych ułamków, czułam jego serce wtulone do mojego, biło niewyobrażalnie mocno, ahh.. to było trudne.
--------------------------------------------------------------------------------------------
Dawnoooo! nie pisałam zastanawiałam się nad sensem, no ale cóż tadaam !
KOMENTOWAĆ !
czwartek, 22 listopada 2012
Rozdział 17.
Kiedy Katherine już przyszła odrazu spytała:
-Cholerka! co si sie stało?
-A no widzisz troszkę zabalowałam..-Odpowiedziałam nie pewnie.
-To znaczy?-spytała Katherine nie dowierzając.
-Wsiadłam do auta pijanego kolesia.-Kilka słów.- mina Katherine? nie zapomniana.
-Ccc .. co? tak zamierzałaś zemścić się na Harrym??-Powiedziała ciągle nie dowierzając Katherine.
-Nie, ja po prostu sama nie wiedziałam jak to sie stało.
-Dzwonie po Harrego mam tego dość!-Katherine, była wściekła wyszła z sali a ja odłączyłam się od tych wszystkich przyrządów i kulejąc doszłam za nią zostawiając za sobą ślad krwi spływający mi z nogi.
-Katherine zaczekaj!-krzyczałam ale Katherine zaczeła biec.
-Nie pozwole żebyś zmarnowała sobie życie na okaleczanie się, albo imprezy, muszęzadzwonić po Harrego i ma ci to wszystko wytłumaczyć. Po chwili chcąc czy nie chcąc upadłam bez władnie na ziemię. Straciłam przytomność.
**Oczami Katherine**
Nie mogę zostawić tak Darcy.-Myślałam dopóki nie usłyszałam wielkiego chuku o podłogę.
-Boże Darcy!-krzyknęłam gdy zobaczyłam Darcy leżącą w kałuży krwi.
-Pomocy! Niech mi ktoś pomoże!-Wziełam Darcy na ręce i zaniosłam na recepcje, gdzie mi ją zabrali, i po chwili zadzwonił mój telefon
(rozmowa telefoniczna)
-Hej Katherine gdzie jesteście? jesteśmy już w domu.-Nie wiedziałam co powiedzieć moim zapłakanym głosem.
-Jejeje.. steśmy w szszpitalu.-Już więcej nic nie powiedziałam,odrazu się rozłączyłam, po ok 15 minutach zobaczyłam chłopców biegnących w moją stronę.
-Boże Katherine co się stało?-Spytał Niall czule mnie przytulając.
-No właśnie, a gdzie jest Darcy.-spytał Harry.
-Lepiej powiedz dlaczego ją zdradziłeś-krzyczałam Harremu w twarz ale Niall mnie uspokoił. Po chwili ujżałam Darcy jadącą na stole szpitalnym, po czym podeszła do nas jakaś lekarka.
-Witam czyjesteście rodziną pacjętki?-Na pytanie wszyscy kiwneliśmy głowami.
-A więc stan pacjętki jest jak na razie w miarę stabilny, nie może chodzić bo może dojść do kolejnego krwotoku zewnętrznego który może spowodować trwały uraz układu krwionośnego co skutkuje obumarciem całegej lewej nogi.-powiedziała lekarka.
-A czy mogę ją zobaczyć?-spytał Harry.
-Tak, tylko proszę na prawdę ostrożnie.Kiedy weszliśmy do sali gdzie leżała Darcy Harry odrazu do niej podbiegł, nigdy nie widziałam, go tak zorpaczonego, miał całe zapuchnięte oczy z resztą tak jak ja.
**Oczami Darcy**
-Boże Darcy dlaczego ty to zrobiłaś?-usłyszałam głos Harrego.
-Może mi powiesz dlaczego ty to zrobiłeś?-Spytałam nerwowo, kiedy poczułam że po policzku spłynęła mi łza.
-Ja byłem pijany, a wogólę graliśmy w butelkę.
-To znaczy ze mogłęś obściskiwać się z jakąś laską?-spytałam już prawie krzycząc, no właśnie prawie, ból był nie do opisania..
-Nie ja przepraszam, tylko powiedz że to co zrobiłaś nie było przeze mnie!-kontynuował Harry.
-Nie moge tego powiedzieć..-Harry wstał, wyszedł i trzasnął drzwiami, po czym Louis wybiegł za nim. Chciałam zrobić to samo ale Katherine mnie zatrzymała.
-Nie wierzę!-krzyczałam z całych sił, po czym znowu straciłam kontakt ze światem. Kiedy znowu się obudziłam był koło mnie tylko Harry, siedział na krześle obok mnie kręcąc głową i mówiąc coś pod nosem. Nic nie mówiąc wtuliłam się w jego głowę kiedy zobaczyłam że spłynałęła mu po policzku łza która spadła na podłogę.
-Cholerka! co si sie stało?
-A no widzisz troszkę zabalowałam..-Odpowiedziałam nie pewnie.
-To znaczy?-spytała Katherine nie dowierzając.
-Wsiadłam do auta pijanego kolesia.-Kilka słów.- mina Katherine? nie zapomniana.
-Ccc .. co? tak zamierzałaś zemścić się na Harrym??-Powiedziała ciągle nie dowierzając Katherine.
-Nie, ja po prostu sama nie wiedziałam jak to sie stało.
-Dzwonie po Harrego mam tego dość!-Katherine, była wściekła wyszła z sali a ja odłączyłam się od tych wszystkich przyrządów i kulejąc doszłam za nią zostawiając za sobą ślad krwi spływający mi z nogi.
-Katherine zaczekaj!-krzyczałam ale Katherine zaczeła biec.
-Nie pozwole żebyś zmarnowała sobie życie na okaleczanie się, albo imprezy, muszęzadzwonić po Harrego i ma ci to wszystko wytłumaczyć. Po chwili chcąc czy nie chcąc upadłam bez władnie na ziemię. Straciłam przytomność.
**Oczami Katherine**
Nie mogę zostawić tak Darcy.-Myślałam dopóki nie usłyszałam wielkiego chuku o podłogę.
-Boże Darcy!-krzyknęłam gdy zobaczyłam Darcy leżącą w kałuży krwi.
-Pomocy! Niech mi ktoś pomoże!-Wziełam Darcy na ręce i zaniosłam na recepcje, gdzie mi ją zabrali, i po chwili zadzwonił mój telefon
(rozmowa telefoniczna)
-Hej Katherine gdzie jesteście? jesteśmy już w domu.-Nie wiedziałam co powiedzieć moim zapłakanym głosem.
-Jejeje.. steśmy w szszpitalu.-Już więcej nic nie powiedziałam,odrazu się rozłączyłam, po ok 15 minutach zobaczyłam chłopców biegnących w moją stronę.
-Boże Katherine co się stało?-Spytał Niall czule mnie przytulając.
-No właśnie, a gdzie jest Darcy.-spytał Harry.
-Lepiej powiedz dlaczego ją zdradziłeś-krzyczałam Harremu w twarz ale Niall mnie uspokoił. Po chwili ujżałam Darcy jadącą na stole szpitalnym, po czym podeszła do nas jakaś lekarka.
-Witam czyjesteście rodziną pacjętki?-Na pytanie wszyscy kiwneliśmy głowami.
-A więc stan pacjętki jest jak na razie w miarę stabilny, nie może chodzić bo może dojść do kolejnego krwotoku zewnętrznego który może spowodować trwały uraz układu krwionośnego co skutkuje obumarciem całegej lewej nogi.-powiedziała lekarka.
-A czy mogę ją zobaczyć?-spytał Harry.
-Tak, tylko proszę na prawdę ostrożnie.Kiedy weszliśmy do sali gdzie leżała Darcy Harry odrazu do niej podbiegł, nigdy nie widziałam, go tak zorpaczonego, miał całe zapuchnięte oczy z resztą tak jak ja.
**Oczami Darcy**
-Boże Darcy dlaczego ty to zrobiłaś?-usłyszałam głos Harrego.
-Może mi powiesz dlaczego ty to zrobiłeś?-Spytałam nerwowo, kiedy poczułam że po policzku spłynęła mi łza.
-Ja byłem pijany, a wogólę graliśmy w butelkę.
-To znaczy ze mogłęś obściskiwać się z jakąś laską?-spytałam już prawie krzycząc, no właśnie prawie, ból był nie do opisania..
-Nie ja przepraszam, tylko powiedz że to co zrobiłaś nie było przeze mnie!-kontynuował Harry.
-Nie moge tego powiedzieć..-Harry wstał, wyszedł i trzasnął drzwiami, po czym Louis wybiegł za nim. Chciałam zrobić to samo ale Katherine mnie zatrzymała.
-Nie wierzę!-krzyczałam z całych sił, po czym znowu straciłam kontakt ze światem. Kiedy znowu się obudziłam był koło mnie tylko Harry, siedział na krześle obok mnie kręcąc głową i mówiąc coś pod nosem. Nic nie mówiąc wtuliłam się w jego głowę kiedy zobaczyłam że spłynałęła mu po policzku łza która spadła na podłogę.
czwartek, 15 listopada 2012
Rozdział 16..
Kiedy rano obudziłam się w nie swoim łóżku byłam tak zdruzgotana że pozostało mi tylko płakać. Po chwili ktoś wszedł do mojego pokoju i położył się koło mnie w łóżku.
-Czego chcesz mamo?-Spytałam ze zdenerwowaniem w głosie.
-To nie mama kochanie.-Usłyszałam głos Katherine.
-Boże Katherine co ty tu robisz?
-Twoja mama mnie wpuściła..
-Ahaa..-Nie miałam ochoty na rozmowy..
-Wiem co zrobił Harry, ale..-Nie dałam skączyć przyjaciółce.
-Taak! przypominaj mi o tym...tym..-Nie mogłam wymówić jego imienia, nie przechodziło mi przez gardło.-Zdrajcy..- dodałam po chwili.
-Ja wiem, ale nie dałaś mi skączyć..-Powiedziała zdesperowana Katherine.- No więc, on jutro wraca, bo jednak nie potrzebują całego tygodnia żeby tam być.-Po prostu zdębiałam! jutro muszę wyglądać perfekcyjnie żeby Harrry.. zrozumiał co stracił!- pomyślałam.
-No więc muszę przygotować się na konwersację!.-Odparłam cała zachwycona.-Dzień minął mi przeciętnie, tyle że nie mogłam zapomnieć, o tym cholernym dupku, którego nie przestane sobie tak nagle kochać..Kiedy dochodził wieczór, Katherine już poszła a ja zaczęłam szykować się na imprezę. Po 2 godzinach, byłam już gotowa, odstawiłam się jak choinka w Boże Narodzenie.Wyszłam z domu, skierowałam się do pobliskiego pub'u. Zalałam się można powiedzieć w 3 dupy, flirtowałam z każdym chłopakiem, ale nie doszło do niczego innego, przynajmniej z tego co pamiętam. Obudziłam się, w jednym z najgorszych miejsc jakie sobie wyobrażałam, w szpitalu. Miałam lewą nogę w gipsie, tak jak lewą rękę. Po jakimś czasie do sali wszedł lekarz.
-Oo, nie spodziewałem się że tak szybko się wybudzisz po tak ciężkim wypadku.-Powiedział niski łysy facet w białym fartuchu.
-Panie doktorze co mi się stało?-Spytałam cała roztrzęsiona.
-Wsiadła pani do samochodu pijanego faceta, przez co straciła pani połowę palców lewej ręki gdyż zostały one całkowicie zmiarzdżone, oraz złamała pani także lewą nogę.-Nie wierze, po prostu nie wierze! moje myśli się poplątały, jak ja poradzę sobie bez palców, co po myśli sobie moja mama, A wogóle gdzie jest mój telefon?
-Panie doktorze mam jeszcze jedno pytanie, mogę odzyskać mój telefon?-Mój głos był pewnie nie do zniesienia, wszystko tak mnie bolało, że musiałam się zapewne jąkać.
-Oczywiście proszę.-Lekarz podał mi telefon z szafki nocnej, po czym szybko zadzwoniłam do Katherine.
**Rozmowa telefoniczna**
-Halo? Darcy?-Powiedziała zaspana Katherine.
-Tak, mogła byś do mnie przyjechać?
-Tak oczywiście, a dlaczego tak jęczysz?-Zauważyła Katherine.
-No widzisz jest sprawa, jestem w szpitalu.-Chwila ciszy, Katherine, jest przecież w ciąży mogłam ją zaskoczyć, ale jestem głupia!-pomyślałam.
-No dobra, dobra już do ciebie jadę.-Powiedziała Katherine po czym się rozłączyła.
-Czego chcesz mamo?-Spytałam ze zdenerwowaniem w głosie.
-To nie mama kochanie.-Usłyszałam głos Katherine.
-Boże Katherine co ty tu robisz?
-Twoja mama mnie wpuściła..
-Ahaa..-Nie miałam ochoty na rozmowy..
-Wiem co zrobił Harry, ale..-Nie dałam skączyć przyjaciółce.
-Taak! przypominaj mi o tym...tym..-Nie mogłam wymówić jego imienia, nie przechodziło mi przez gardło.-Zdrajcy..- dodałam po chwili.
-Ja wiem, ale nie dałaś mi skączyć..-Powiedziała zdesperowana Katherine.- No więc, on jutro wraca, bo jednak nie potrzebują całego tygodnia żeby tam być.-Po prostu zdębiałam! jutro muszę wyglądać perfekcyjnie żeby Harrry.. zrozumiał co stracił!- pomyślałam.
-No więc muszę przygotować się na konwersację!.-Odparłam cała zachwycona.-Dzień minął mi przeciętnie, tyle że nie mogłam zapomnieć, o tym cholernym dupku, którego nie przestane sobie tak nagle kochać..Kiedy dochodził wieczór, Katherine już poszła a ja zaczęłam szykować się na imprezę. Po 2 godzinach, byłam już gotowa, odstawiłam się jak choinka w Boże Narodzenie.Wyszłam z domu, skierowałam się do pobliskiego pub'u. Zalałam się można powiedzieć w 3 dupy, flirtowałam z każdym chłopakiem, ale nie doszło do niczego innego, przynajmniej z tego co pamiętam. Obudziłam się, w jednym z najgorszych miejsc jakie sobie wyobrażałam, w szpitalu. Miałam lewą nogę w gipsie, tak jak lewą rękę. Po jakimś czasie do sali wszedł lekarz.
-Oo, nie spodziewałem się że tak szybko się wybudzisz po tak ciężkim wypadku.-Powiedział niski łysy facet w białym fartuchu.
-Panie doktorze co mi się stało?-Spytałam cała roztrzęsiona.
-Wsiadła pani do samochodu pijanego faceta, przez co straciła pani połowę palców lewej ręki gdyż zostały one całkowicie zmiarzdżone, oraz złamała pani także lewą nogę.-Nie wierze, po prostu nie wierze! moje myśli się poplątały, jak ja poradzę sobie bez palców, co po myśli sobie moja mama, A wogóle gdzie jest mój telefon?
-Panie doktorze mam jeszcze jedno pytanie, mogę odzyskać mój telefon?-Mój głos był pewnie nie do zniesienia, wszystko tak mnie bolało, że musiałam się zapewne jąkać.
-Oczywiście proszę.-Lekarz podał mi telefon z szafki nocnej, po czym szybko zadzwoniłam do Katherine.
**Rozmowa telefoniczna**
-Halo? Darcy?-Powiedziała zaspana Katherine.
-Tak, mogła byś do mnie przyjechać?
-Tak oczywiście, a dlaczego tak jęczysz?-Zauważyła Katherine.
-No widzisz jest sprawa, jestem w szpitalu.-Chwila ciszy, Katherine, jest przecież w ciąży mogłam ją zaskoczyć, ale jestem głupia!-pomyślałam.
-No dobra, dobra już do ciebie jadę.-Powiedziała Katherine po czym się rozłączyła.
czwartek, 1 listopada 2012
Rozdział 15 ♥
Rano, kiedy spojrzałam na puste łóżko, zadzwonił mój telefon.
**Rozmowa telefoniczna**
-Hallo?-powiedziałam zaspanym głosem.
-Cześć kochanie?-usłyszałam ten przepiękny, zachrypnięty głos Harrego.
-Hey, dlaczego wyjechałeś bez słowa?-zapytałam ze zdenerwowaniem w głosie.
-Ja nie chciałem cie budzić.-Głos Harrego był na prawdę piękny, ale taki inny tajemniczy, jakby coś się stało..
-Wszystko w porządku?-spytałam zmartwiona.
-Tak, tak nie martw się wszystko jest w jak najlepszym porządku, Bye!
**Koniec rozmowy**
Wiedziałam że coś jest nie tak, może Harremu coś się stało? szybko weszłam na twitter'a zobaczyć czy coś się dzieje. To co ujrzałam doprowadziło mnie do płaczu.. Na profilu Louisa było zdjęcie Harrego jak stał całując się z jakąś blondi, nie było to na pewno stare zdjęcie bo był w t-shirt który mu kupiłam.. Szybko spakowałam walizki, z zamiarem wrócenia do Polski, lecz przypomniałam sobie że moja mama wyprowadziła się na obrzeża Londynu. Kiedy byłam już spakowana, zamówiłam taksówkę, nie chciałam jechać autem zdrajcy.. Cała zapłakana wybiegłam z domu wsiadając do taksówki. Całą scenę widziała Katherine, wybiegła za mną z domu ale ja byłam już w taksówce.
-Gdzie jedziemy?-spytał dziwnie patrząc się na moją zapłakaną twarz. Kiedy podałam kolesiowi adres i kiedy byliśmy już na miejscu, wbiegłam do domu mamy rzucając walizkę w przed pokoju, po czym rzuciłam się zapłakana na mamę.
-Kochanie co się stało?-spytała zaciekawiona mama.
-Ha.. ha.. ha..-Nie byłam w stanie się wysłowić, każde pojedyncze słowo przechodziło mi przez gardło z wielkim trudem..
-To powiesz mi co się stało?-mama coraz bardziej dociekała.
-Harry mnie zdradził.-kiedy wreszcie zdołałam się wysłowić mama puściła mnie z uścisku patrząc mi w twarz.
-Jeny, kochanie, ja przepraszam, nie wiedziałam, na pewno da się to jakoś wytłumaczyć!
-Nie, mamo nie da się tego wytłumaczyć, zdradził mnie, nie wybaczę mu tego!-Krzyczałam ze wszystkich sił.
-Kochanie, nie płacz, zaraz do niego zadzwonię i zapytam się o co chodzi.
-Nie mamo, nie dzwoń jak przyjedzie to sam mi to wytłumaczy!-Byłam tak zdruzgotana, że mama zaprowadziła mnie tylko do mojego (nowego) pokoju, i od razu poszłam spać.
------------------------------------------------------------------------------------------------
Cześć plebsy :D
Taka mała kara za tylko 3 komentarze, krótki ale zwięzły rozdział (a miało być tak pięknie XD)
KOMENTOWAĆ BO WAM NOGI Z DUPY NOGI POWYRYWAM ! BAJ BICZYS ♥
**Rozmowa telefoniczna**
-Hallo?-powiedziałam zaspanym głosem.
-Cześć kochanie?-usłyszałam ten przepiękny, zachrypnięty głos Harrego.
-Hey, dlaczego wyjechałeś bez słowa?-zapytałam ze zdenerwowaniem w głosie.
-Ja nie chciałem cie budzić.-Głos Harrego był na prawdę piękny, ale taki inny tajemniczy, jakby coś się stało..
-Wszystko w porządku?-spytałam zmartwiona.
-Tak, tak nie martw się wszystko jest w jak najlepszym porządku, Bye!
**Koniec rozmowy**
Wiedziałam że coś jest nie tak, może Harremu coś się stało? szybko weszłam na twitter'a zobaczyć czy coś się dzieje. To co ujrzałam doprowadziło mnie do płaczu.. Na profilu Louisa było zdjęcie Harrego jak stał całując się z jakąś blondi, nie było to na pewno stare zdjęcie bo był w t-shirt który mu kupiłam.. Szybko spakowałam walizki, z zamiarem wrócenia do Polski, lecz przypomniałam sobie że moja mama wyprowadziła się na obrzeża Londynu. Kiedy byłam już spakowana, zamówiłam taksówkę, nie chciałam jechać autem zdrajcy.. Cała zapłakana wybiegłam z domu wsiadając do taksówki. Całą scenę widziała Katherine, wybiegła za mną z domu ale ja byłam już w taksówce.
-Gdzie jedziemy?-spytał dziwnie patrząc się na moją zapłakaną twarz. Kiedy podałam kolesiowi adres i kiedy byliśmy już na miejscu, wbiegłam do domu mamy rzucając walizkę w przed pokoju, po czym rzuciłam się zapłakana na mamę.
-Kochanie co się stało?-spytała zaciekawiona mama.
-Ha.. ha.. ha..-Nie byłam w stanie się wysłowić, każde pojedyncze słowo przechodziło mi przez gardło z wielkim trudem..
-To powiesz mi co się stało?-mama coraz bardziej dociekała.
-Harry mnie zdradził.-kiedy wreszcie zdołałam się wysłowić mama puściła mnie z uścisku patrząc mi w twarz.
-Jeny, kochanie, ja przepraszam, nie wiedziałam, na pewno da się to jakoś wytłumaczyć!
-Nie, mamo nie da się tego wytłumaczyć, zdradził mnie, nie wybaczę mu tego!-Krzyczałam ze wszystkich sił.
-Kochanie, nie płacz, zaraz do niego zadzwonię i zapytam się o co chodzi.
-Nie mamo, nie dzwoń jak przyjedzie to sam mi to wytłumaczy!-Byłam tak zdruzgotana, że mama zaprowadziła mnie tylko do mojego (nowego) pokoju, i od razu poszłam spać.
------------------------------------------------------------------------------------------------
Cześć plebsy :D
Taka mała kara za tylko 3 komentarze, krótki ale zwięzły rozdział (a miało być tak pięknie XD)
KOMENTOWAĆ BO WAM NOGI Z DUPY NOGI POWYRYWAM ! BAJ BICZYS ♥
niedziela, 28 października 2012
Informacjaaa!
♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥
Helloł, widzę że mało sie staracie z tymi komentarzami ;>
więc zawieszam bloga do puki pod ostatnim rozdziałem nie będzie 5 komentarzy <oczywiście oprócz moich, i osoba może dać 1 kom. > POWODZENIA
♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥
Helloł, widzę że mało sie staracie z tymi komentarzami ;>
więc zawieszam bloga do puki pod ostatnim rozdziałem nie będzie 5 komentarzy <oczywiście oprócz moich, i osoba może dać 1 kom. > POWODZENIA
♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥
niedziela, 14 października 2012
14 Rozdział ..
Kiedy Harry już się otrząsnął zadzwonił jego telefon.
-Halo? Nie! Dlaczego teraz?Na razie.
-Co sie stało?-spytałam załamanego Loczka.
-Kochanie, ja muszę wyjechać na tydzień.-Harry na chwile ucichł.
-Mamy pełno wywiadów w Australii.
-O jejku, nie przeżyje bez ciebie!
-Ja bez ciebie też ale mam już taką karierę..
-Wiem kochanie wracajmy do domu.
Droga zdawała sie być dłuższa niż była, gdyż razem z Hazzą nie zamieniliśmy ani słowa.Było mi cholernie trudno rozstawać się z Loczkiem był dla mnie cholernie ważny.Kiedy byliśmy już koło naszego domu Harry otworzył mi drzwi i weszliśmy do domu. Znowu żadne z nas nie zamieniło słowa, nie chciało mi sie nawet umyć zębów, od razu poszłam spać.Rano nikogo już nie było oprócz Katherine.Nie pomyślała bym że Harry zostawił by mnie samą nie mówiąc a ni słowa, z resztą od wczoraj już tak było.Siedziałam sama na tarasie płacząc do południa, było mi bez niego tak smutno, strasznie bałam sie że coś mu sie stanie, miałam takie chore myśli..Nagle na taras wpadła zapłakana Katherine.
-Tobie też tak smutno-zapytałam.
-Noo.-Odparła wycierająca nos Katherine.
-Ja nie wiem jak bez niego przeżyje, odkąd z nim jestem ani razu sie nie rozstaliśmy!-powiedziała Katherine
-Ja tak samo, bardzo za nim tęsknie, ale nie możemy sie tak zamartwiać! wiem, mam pomysł! chodźmy do sklepu dziecięcego!
-No niby fajnie, ale jak paparazzi zobaczą że kupujemy rzeczy dla dzieci będą wiedzieli że jestem w ciąży..
-No to powiemy że to dla przyjaciółki z Polski, i że chcemy jej wysłać!
-No dobra to chodźmy!-po 30 minutach byłyśmy już gotowe do wyjścia.Kiedy wyszłyśmy z domu nie mogłyśmy uwierzyć własnym oczom.Było tyle paparazzi że nie było jak sie ruszyć.Kiedy tylko paparazzi zauważyli że wychodzimy wszystkie aparaty były skierowane na nas.Byłam do tego przyzwyczajona chociaż nie w takim stopniu.Kiedy przeszłyśmy przez tłum wydzierających sie dziennikarzy wsiadłyśmy do auta Hazzy które mi zostawił.Pojechałyśmy do centrum Handlowego.Kiedy byłyśmy na miejscu ruszyłyśmy do sklepu z meblami.
-O popacz jakie śliczne!-powiedziałam pokazując na malutkie łóżeczko dla niemowląt.
-Ojejku, faktycznie, może je weźmiemy?-Spytała Katherine.
-Skoro chcesz, może zrobimy Niallowi niespodziankę i urządzimy pokoik dla dziecka?
-Spoko, boziu jakie ty masz zajebiste pomysły!.-Kiedy wybrałyśmy już kilka mebelków i farbę o kolorze turkusowym, oraz dywanik, wróciłyśmy do domu całe obładowane, po czym poszłyśmy spać.
Kiedy rano sie obudziłam nie było przy mnie Loczka poczułam wielką pustkę. Zeszłam na dół zrobić sobie coś do jedzenia, musiałam sie najeść bo miałyśmy z Katherine malować pokój.Po chwili dołączyła do mnie też właśnie ona.
-No, zrobiłam dużo kanapek może zjesz?
-Wiesz trochę mi nie dobrze, nie mam zbytnio ochoty.-Katherine była blada jak ściana więc zamówiłyśmy specjalnych gości od tego.Kiedy już pomalowali pokój, Katherine miała już za sobą 5 podróży do toalety, więc uznałyśmy żeby zadzwonić do lekarza.
-Witam, w czym problem?
-Chciałam sie zapisać na wizytę u ginekologa, najlepiej jak najszybciej.
-Dobrze, ale u nas jest tylko jedna pani ginekolog i przyjmuje prywatnie.
-Obojętnie mi.
-Dobrze, doktor ma czas najwcześniej dzisiaj za 15 minut, i potem już cały czas do 16.
-Okey, dziękuje do widzenia.-Kiedy młoda mama skończyła rozmawiać, zaczęłyśmy sie szykować do lekarza.Jak byłyśmy już gotowe pojechałyśmy do przychodni.
-Dzień dobry, byłam umówiona na wizytę.-Powiedziała Katherine.
-Dobrze, więc o co chodzi?
-No, jestem w ciąży.
-W którym miesiącu?
-pierwszym.-Kiedy Katherine pogadała sobie trochę z panią doktor, bo nie było jeszcze za wiele do oglądania, wróciłyśmy do domu i położyłyśmy sie spać.
-----------------------------------------------------------------------
Ej, jak już czytacie tego bloga to mogli byście skomentować?
Proszę, jak na razie tylko 2 osoby czytają tego bloga, i bardzo im za to dziękuje, ale liczę na więcej ;3
-Halo? Nie! Dlaczego teraz?Na razie.
-Co sie stało?-spytałam załamanego Loczka.
-Kochanie, ja muszę wyjechać na tydzień.-Harry na chwile ucichł.
-Mamy pełno wywiadów w Australii.
-O jejku, nie przeżyje bez ciebie!
-Ja bez ciebie też ale mam już taką karierę..
-Wiem kochanie wracajmy do domu.
Droga zdawała sie być dłuższa niż była, gdyż razem z Hazzą nie zamieniliśmy ani słowa.Było mi cholernie trudno rozstawać się z Loczkiem był dla mnie cholernie ważny.Kiedy byliśmy już koło naszego domu Harry otworzył mi drzwi i weszliśmy do domu. Znowu żadne z nas nie zamieniło słowa, nie chciało mi sie nawet umyć zębów, od razu poszłam spać.Rano nikogo już nie było oprócz Katherine.Nie pomyślała bym że Harry zostawił by mnie samą nie mówiąc a ni słowa, z resztą od wczoraj już tak było.Siedziałam sama na tarasie płacząc do południa, było mi bez niego tak smutno, strasznie bałam sie że coś mu sie stanie, miałam takie chore myśli..Nagle na taras wpadła zapłakana Katherine.
-Tobie też tak smutno-zapytałam.
-Noo.-Odparła wycierająca nos Katherine.
-Ja nie wiem jak bez niego przeżyje, odkąd z nim jestem ani razu sie nie rozstaliśmy!-powiedziała Katherine
-Ja tak samo, bardzo za nim tęsknie, ale nie możemy sie tak zamartwiać! wiem, mam pomysł! chodźmy do sklepu dziecięcego!
-No niby fajnie, ale jak paparazzi zobaczą że kupujemy rzeczy dla dzieci będą wiedzieli że jestem w ciąży..
-No to powiemy że to dla przyjaciółki z Polski, i że chcemy jej wysłać!
-No dobra to chodźmy!-po 30 minutach byłyśmy już gotowe do wyjścia.Kiedy wyszłyśmy z domu nie mogłyśmy uwierzyć własnym oczom.Było tyle paparazzi że nie było jak sie ruszyć.Kiedy tylko paparazzi zauważyli że wychodzimy wszystkie aparaty były skierowane na nas.Byłam do tego przyzwyczajona chociaż nie w takim stopniu.Kiedy przeszłyśmy przez tłum wydzierających sie dziennikarzy wsiadłyśmy do auta Hazzy które mi zostawił.Pojechałyśmy do centrum Handlowego.Kiedy byłyśmy na miejscu ruszyłyśmy do sklepu z meblami.
-O popacz jakie śliczne!-powiedziałam pokazując na malutkie łóżeczko dla niemowląt.
-Ojejku, faktycznie, może je weźmiemy?-Spytała Katherine.
-Skoro chcesz, może zrobimy Niallowi niespodziankę i urządzimy pokoik dla dziecka?
-Spoko, boziu jakie ty masz zajebiste pomysły!.-Kiedy wybrałyśmy już kilka mebelków i farbę o kolorze turkusowym, oraz dywanik, wróciłyśmy do domu całe obładowane, po czym poszłyśmy spać.
Kiedy rano sie obudziłam nie było przy mnie Loczka poczułam wielką pustkę. Zeszłam na dół zrobić sobie coś do jedzenia, musiałam sie najeść bo miałyśmy z Katherine malować pokój.Po chwili dołączyła do mnie też właśnie ona.
-No, zrobiłam dużo kanapek może zjesz?
-Wiesz trochę mi nie dobrze, nie mam zbytnio ochoty.-Katherine była blada jak ściana więc zamówiłyśmy specjalnych gości od tego.Kiedy już pomalowali pokój, Katherine miała już za sobą 5 podróży do toalety, więc uznałyśmy żeby zadzwonić do lekarza.
-Witam, w czym problem?
-Chciałam sie zapisać na wizytę u ginekologa, najlepiej jak najszybciej.
-Dobrze, ale u nas jest tylko jedna pani ginekolog i przyjmuje prywatnie.
-Obojętnie mi.
-Dobrze, doktor ma czas najwcześniej dzisiaj za 15 minut, i potem już cały czas do 16.
-Okey, dziękuje do widzenia.-Kiedy młoda mama skończyła rozmawiać, zaczęłyśmy sie szykować do lekarza.Jak byłyśmy już gotowe pojechałyśmy do przychodni.
-Dzień dobry, byłam umówiona na wizytę.-Powiedziała Katherine.
-Dobrze, więc o co chodzi?
-No, jestem w ciąży.
-W którym miesiącu?
-pierwszym.-Kiedy Katherine pogadała sobie trochę z panią doktor, bo nie było jeszcze za wiele do oglądania, wróciłyśmy do domu i położyłyśmy sie spać.
-----------------------------------------------------------------------
Ej, jak już czytacie tego bloga to mogli byście skomentować?
Proszę, jak na razie tylko 2 osoby czytają tego bloga, i bardzo im za to dziękuje, ale liczę na więcej ;3
Subskrybuj:
Posty (Atom)